Вясна! Вясна!

                        У сінім небе  

Сівыя воблакі плывуць;  

Зьвісаюць пасмы зь іх, бы зрэб'е, –  

Яны нам спорны дождж нясуць.  

У ляву лучацца –

                             як вокам  

Абняць.

              І вось –

                           гаспадаром  

Прайшоўся ў хмарах цьвёрдыи крокам  

І грукнуў грозна першы гром.  

І хлынуў дождж над садам, вёскай,  

Над лесам, полем, над ракой...  

На нашы собскія палоскі  

Мы заўтра выйдзем талакой.  

Зямля тугая задыміцца,  

Сяўня напоўніцца зярном...  

Цябе вітаю, навальніца,  

Цябе вітаю, першы гром!