Насустрач прышласьці сваёй  

Іду пад сьветлых мрояў ношай.  

Шырока шлях разьлёгся мой...  

А сяньня выпала пароша!  

Пуховай пільсьцяй мяккі сьнег  

Прысыпаў безьліч ранаў шчымных.  

Іду... Хоць першы раз на сьвет  

Зірну запраўднымі вачыма.