Кажуць, што можна жыцьцё перакроіць, –

Мне-ж не ўдаецца – жыву я ў чужых.  

О, дарагая зямля! Хоць у мроях  

Вырвуся я да цябе, да сваіх.  

На'т птушанятка малое начамі  

Мкнецца пад крыльцы матулі сваё ..  

Хай сабе мроі. Затое ў іх з вамі,  

З вамі, сябры дарагія мае!