Гоніш мяне, панічок,

Ды ня ў пору з хаты,

Што я бедны мужычок,

Доляй не багаты.

Гоніш з хаты, хаця я

Плаціў акуратне,

Хоць за гонькі, дом з гнільля

Драў ты грош астатні.

Ці ж на тое табе Бог

Даў багацьця болей,

Каб ты бедных душыць мог,

Як быкоў у полі?

Гэй, з табой жа мы браты,

Як лічыць з Адама,

А ты гоніш?! Каб жа ты

Цягаўся таксама!

Каб цягаўся рабаком, –

Бо рабак ты зь сьмецьця, –

I пазнаў, як бедаком

Кепска жыць на сьвеце!