Ад рана да рана

Пейце, старцы, дзеці:

Добра меці пана,

А лепей ня меці.

Пан за тваю працу

Нібыта й заплаце;

Знай плату з палацу! –

Зьбярэш зь ёй багацьце!

За гадзін семнаццаць

Працы ўдзень нязьменьне

Выйдзе грошаў дваццаць,

Або й таго меней.

Ой, ды лёгкай служба

Нідзе не бывае,

Бо служба – ня дружба, –

Няволя цяжкая.

Трэба ведаць, знаці

Службы гараваньне:

Позна легчы спаці,

А ўстаці зараньне.

На слаце й марозе

Рабіці зьзіханым,

Дрыжаці ў парозе

Перад грозным панам.

Заціркай найболей

Гавець, разгаўляцца,

Як сьвіньні, на полі

З блыхамі валяцца.

Лае пан багаты,

А ты цярпець мусіш,

Хоць не вінаваты,

Языка прыкусіш.

Горш якой скаціны

Спаганяць, зьняславяць,

Кляцьбой без прычыны

Спаткаюць, адправяць.

Ой, позна і рана

Пейце, старцы, дзеці:

Добра меці пана,

А лепей ня меці.

Ў службе гора болей,

Як якіх выгодаў;

Хто ня любіць волі, –

Ня нашага роду.