Ну вось – і нарадзінаў маіх дзень.  

Мне дзевятнаццаць споўнілася сяньня.  

Адзін. Няма сяброў. Альховы сьцень  

Цяпер са мной і ты са мною, Гайна!

Твае лугі і водырная тхнень  

Мурожных траў – вось слодыч частаваньня.  

Усьпень пітво у берагох, усьпень,  

Дваццаты год мо' пойдзе на спатканьне!  

Дзе-ж келіхі? Сябры? Суровы лёс  

Мяне бязь іх у гэты кут занёс.  

Як ён ня кпіцца нада мной нягожа, –  

Ды ўсё-ж ад Гайны адарваць ня можа!  

І да чароўных ейных берагоў  

Дзень нарадзінаў я спаткаць прыйшоў.