Чырванее заход ад марозу,

Пад нагамі парыпвае сьнег;

Быццам чорная думка, з пагрозай

Змрок паўзе, выглядае з-пад стрэх.

К ночы вецер падняўся у боры

І бушуе з канца у канец,

А на вокнах з'явіліся ўзоры...

Гэй, пара запаліць каганец!

Доўгі вечар зімовы, без меры,

Песьням ветру ўважаць немага...

Сьлізкай гадзінай, вузкай і шэрай,

Аблягае ля сэрца туга...