120.

Ідзеш па МКАД.

За паваротам – неба

раскрые свае абдоймы

табе і твайму аўто.

Зьлева – вэлюм смугі

сьцякае з распаранай хмары

перафарбоўваючы

ў ружовае лес і аблокі.

(які ў Яго Photoshop?)

З калонак вакол і знутры

ірвецца гітарнае сола

і завісае ў паветры

разам з падступнаю думкай:

пад гэтымі песьняй і небам

дайшоўшы да ста сарака

разьбіцца-распасьціся ў хлам

ня горшы расклад. Толькі вось

шкада, няма поруч цябе.