Гэй, ты, сэрцайка,

Не тужы, замры!

Душа смутная,

Песень не твары!

Бо каму ж, каму

У жалю запяю?

Хто паслухае

Песьню-жаль маю?

Можа б, выслухаў

Мяне ўбогі брат, –

Не да песенек,

Горам хто багат.

А шчасьлівы хто,

Хто багат ва ўсім, –

Песьня жальбная

Не пад мысль такім.

Дык каму ж, каму

Гулка запяю?

Хто паслухае

Песьню-жаль маю?

Перад кім, ой, кім

Расчыню душу?

Стогн бяды, нуды

Ў думках заглушу?