Я не герой, я проста адзінокі,

зацяты ў рукаблудзтве пісарчук,

душы сваёй перапаўняю докі

сталёвымі кантэйнэрамі мук.

I слабы я, каб быць героем часу,

і думаю брутальна пра жанчын,

і не люблю зусім людзкую масу,

тым больш не пераварваю мужчын.

Брутальны я, і з плямбаю героя

ня мне хадзіць, задзёршы ўгору нос,

збыткоўная ўва мне гнязьдзіцца мроя,

усё часьцей начамі сьніцца зброя,

і хочанца пакінуць межы рою,

ці, як жуку, схавацца за карою,

альбо ўкалоцца і пайсьці ў разнос,

альбо зрабіць зь нявыплаканых сьлёз

учынак, што й дыктуе мне мой лёс.