Мы пойдзем рабіць гэта сёньня. I вясна дапаможа

нам. Вясна ўліе ў нашыя целы магутную энэргію

каханьня, любові й страсьці. Кожны з нас усклад-

зе на рамёны сваю ўласную ношку. Мы будзем пра-

маўляць у тахт крокам радкі любімых вершаў.

З мужчынамі побач будуць жанчыны, маладым

людзям дапамогуць дзяўчаты. Хтосьці возьме з

сабою букецік першацьветаў, хтосьці – стартавы

пісталет, перароблены пад дробнакалібэрныя

набойчыкі, а хтосьці, невысокі й каржакаваты,

ускіне на сьпіну заплечнік з трынітраталуолам.

Пасьля зацяжных халадоў настане цяпло, кнігаўкі

апануюць поплаў, яшчэ весялей пабяжыць па дрэ-

вах сок, зацьвіце сон-трава, над бліндажамі апор-

ных базаў зацёхкае салавей.

Нашая паэма, на жаль, будзе доўгай. Але мы мусім

яе дапісаць – дзеля нашай лгобові да Бацькаўш-

чыны, да нашых прыгожых жанчын.

Мы пойдзем рабіць гэта сёньня. Сьмела й стрыма-

на, ціха ступаючы і зь вераю ў сэрцы. Мы выгук-

нем новы лёзунг – «Patria o muerte!» А інакш

немагчыма, інакш нам будзе дрэнна. I таму мы

пачнем рабіць гэта сеньня. Абавязкова.

Наш рух па тэрыторыі, якая завецца Беларусь,

пачаўся й працягваецца пад акупацыяй. Усё, што

мы робім – робім акцыяй супраціву. Мы будзем

супраціўляцца дзеля вашых жанчын, бо яны жа-

даюць пайсьці за намі, але толькі эа намі мужнымі.

Бацькаўшчына ёсьць нашай Вялікай Жанчынай,

у ейным улоньні мы паўсталі, у ейных межах хо-

чам знайсьці апошняе супакаеньне. Бацькаўшчы-

на, Матка ўсяго беларускага, адзіны й непаўтор-

ны кантэкст беларускага духу. Вось за ШТО мы

пішам на цэры ворага знакі беларускага супраціву.