Не гані пургу, начальнік,

я табе не крымінал,

я прыгожага шукальнік,

я – пачатак, ты – фінал.

Я ірву душу на часткі,

ты вязаць канцы мастак,

я ўнікаю хітрай пасткі

на ральлі, як чорны грак.

Эх, з кайданнага я племя,

кантралёр табе імя,

мае ногі прагнуць стрэмя,

твае рукі – рамяня.

I таму, як ні ўсьміхайся,

як мне ў вочы ні хлусі,

скажа некалі: «Зьбірайся!»

I табе ДэПээНСІ.