А можа ўзяць ды ўкалоць прэпарат

Ва ўласны аголены стомлены зад?

І Купераўскім маладым піянерам,

Праз зад далучыцца да сонечных сфераў.

Дзе сонымі кроплямі цела расы,

Пястуе ў цемры мае валасы.

І вадкія доўгія цяжкія словы,

Імкнуцца ад вуснаў мадам Церажковай.

У падарожжа касьмічных прастораў

Праз Месяц і Марс да пульсуючых зораў!

Дзе сьвет эрагеннымі зонамі  

Савецкімі міжпалнетнамі зондамі

Прымаецца на відашукальнікі,

Там я ў зялёным купальніку,

Паяю ў ночы паяльнікам!

Доўгія вострыя іглы,

Голкі, шпаклёўкі і клізмы.

А Вояджэр зьлюстрованым сьветам,

Глядзіць праз стагоддзі на гэта!

І салютуе мне там касманаўт,

Дык можа ўвесьці ў зад прэпарат?