У Беларусі – ясныя вочы,
Многа любові ў грудзях:
Звонкае поле, звонкія сосны,
Звонкі і сонечны шлях.
Пятрусь Броўка
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

ЭНІГМА

Шыфр няўстойлівых фраз,

Гук недарэчлівых слоў.

Вы забівалі не раз,

Атрутаю сонечных сноў.


Код пацалункаў начы,

Яднаньне аголеных цел.

Гэту загадку вайны,

Я разгадаць хацеў.


Чую спрэсованы шэпт,

Вуснаў вільготны дотык,

Сэнс абмяжованы тэкст,

Згубіў у палёце эротык.


І пах назаўжды валасоў,

Застаўся ў шыфры са мною.

Вы наўмысна каханьне,

Хавалі пад ціхай любоўю,


Як бюст пад празрыстай сукенкай,

Як жар пад холадам слоў.

Вы гэта ўсё называлі,

Зьсяброваным словам "любоў".


І я захапляўся надзеяй,

На праўду і вечны спакой.

А пах ваш у гэта не верыў,

Таму падкіроўваў мной.


Таму прымушаў маё цела,

У канвульсыях крыўдна дрыжаць.

І ўсё што машына пасьпела,

Патрэбна нам раскадаваць!


  З. Смалякоў

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 06.07.2009