Абгарну туалетнай паперай Адама,

Абалью бэнзінам, падпалю.

Нечага высьмеіваць заганы,

Якія я, між іншым, не раблю.

Дамавік не проста апладняльнік,

Сэкс-машына, дзікі агрэгат.

Хай сам Глёбус паспрабуе гэты станік,

Апрануць на літаратарскі свой зад.

Мы, дамавікі, не любім гвалту,

Але тут дыскрыдытацыя мой Бог.

За такое, нават модную гранату,

Я за гонар роду прыбярог.

Карацей, агідны літаратар,

Мы не то, што беларускі там народ.

Ёсьць у нас і грошы, ёсьць і снайпэр,

Мы не пратрываем дзесяць год!