Вільготным паветрам травень,

Плача па мёртвых ахвярах.

Якія ў сонечных гаях,

Ляжаць на імхах дагнівая.

Дождж сьлязовымі кроплямі,

Мые вуліцы горада,

Маладосьць вызваленьнямі-соплямі,

Забівае бадзёрага волата.

Настрой і надвор'е - шэрыя,

Сонца сышло і ня вернецца.

Самыя першыя, лепшыя

З прагай кахацца і вешацца.

Гідка і скуры, і сэрцу,

Ад холаду і ад нудоты.

Відаць зачыню гэту дзьверцу,

А сам накіруюся ў боты.