Адзінства псуе адзіноту,

Як кволыя мяккія богі,

Шторанак ідзем на работу,

А ўвечары крочым у блогі.

Мы верым у Новае Неба,

Як хімікі вераць у ртуць.

Але мы ў чарзе, дзе нам хлеба,

Ніколі ў жыцьці не дадуць.

Мы пішам пра нашы падзеі,

Пачуцьці, пра наша жыцьцё.

А скутку? Зьнікае надзея,

А разам з надзеяй усё.

Хто каву дап'е, хто сіропам,

Прамые ад сна галаву.

Бо заўтра ісьці на работу,

І я разам з усімі пайду.