Блішчасты, як матацыкл,

Налева ад хутара, ранак.

Закончыўся ўдала цыкл

Разьмеркаваньня маланак.

Хуткасьці гаспадар,

Сурова нябожчык цыкаў:

Біла балюча ў твар

Сьпіцамі матацыкла.

Напружваў маршчыны зрок.

Рышток не глядзеў варожа:

Палёту твайго зарок

Зайздрасьцю распрыгожваў.

Прароцтвам усіх Сьпіноз

Наступстваў няма рашучых.

Паветра пук за сьпіной

Матляўся, як парашутны.

Эўропу растрэсваў транс:

Ляцеў барон на бароны.

Няма забаронных трас:

Трасцу ўсім забаронам!

Сонца пукаты шлем,

Цялячы галоп на кручы,

Вам пацалунак шлем:

Ведама, ён – лятучы!

Шкада, хто зышоў назад,

А тых, хто насустрач – любім!

Наперадзе буйны сад.

Застаўся расстаньня лубін.

Загваздку згубіць вось:

Адваляцца ў веку колы,

Бо не туды завёз

Ліха шляхам акольным.

Спытаю: зь якой «стацьці»

Зараз душы выгода?

Адноўлены матацыкл...

Космас 61-га года!