Берэткай вячэрняй школы

Ізноў маладзік завіс.

Нагадвае колу кола –

Ваўкавыск!

                    Ваўкавыск?

                                         Ваўкавыск!

У горада двух вакзалаў

Сталёва-садовы стан.

Казань тады казала:

Сам сабе лёс дастань.

Друкарскі сьвінец дурманіў.

Ля скроні Сусьвет кружыў.

Цесна заўсёды ў краме,

Вольна ў царкве заўжды.

З выяваю  Ваўкавыска,

Як воблак, здалёк паўстаў

Дзень, што сады ня высек,

Ракі не спраміў сустаў.

Каўнерыкам камсамолкі

Азначаны палісад.

Часу хапала толькі

Заснуць, каб адразу ўстаць.

Нязьмераны век. I побач

Дыхаюць сьлед у сьлед

Вусны адчайнай пробы,

I вузіцца з жахам сьвет.