Дзяўчына побач з вадаспадам

Рукамі затуліла твар.

I шчыльна абвалок загар

Яе і прагны, і дападны.

Успамінаецца дакладна:

«Чаму, – спытаў, як той шкаляр, –

Дзяўчына побач з вадаспадам

Рукамі затуліла твар?»

Залежна ўтомны ад даклада

I дзён, што тоіць каляндар,

Нясу ў вачох за боскі дар,

Нібы ялінку на Каляды:

Дзяўчына побач з вадаспадам.