Замкнулі голас ручаі,

Каб ён завей не бударажыў

Ні тых – зашклёных у гаі,

Ні тых – з дрымотным камуфляжам.

Зіма навесіла расклад,

А ў ім адлігі – не па тэме.

Ірдзеюць водбліскі Каляд,

Як краснапёры на патэльні.

На круглагрудых сьнегірах

Шугае багра – і нядарма

Яны нараніцу гараць,

А ўвечар грэюцца над жарам.

I на дзядзінцы ля дэка

Абноўка грае, як гаёўка.

Ахрысьцяць жарты мінака,

Ня зьлічыць кветак шаляноўка.

Ды ўсе нацешымся наўрад:

Цішком смутка ў сувой загорне,

Калі ты ў радасьці ня рад,

I дзесь ручай зажаліў горла.

Паслухай сам перад усім:

За брамай скрушнага крышталю,

Як ён пад сподам зьбеглых зім

Гучыць у шолаху і шале.