Налева збочыў ліставей.

Направа зрушыцца пазёмка.

За гай зашыўся салавей,

I глотку драць адтуль няёмка.

З каморы польныя дары

Калядна будуць пахвалёны.

Дарэмна ў прыказцы дурны –

Ня слабкі одумам валёнак.

З палудня дзень пайшоў на знос:

Шыхуе вечарам пагрэцца.

I націрае жорстка нос

Тутэйшы дух эпікурэйцу.

Затуліць поцемкам лазьняк

У шалік доўгую аблогу,

А шкалік згодны раскілзаць

Кабылку пожаду былога.

Маўчок парафія завей:

Чакаюць сьнежня-архірэя.

А той да посту прызаве –

I хто нядуж – перахварэе.