Зноў арапістыя вятры

ўсчалі

бессаромны ператрус

восені.

Асаблівая прага

ў марадзёраў

да залатога запасу

лістоты.

I ўжо затым

неспатоленыя

ня грэбуюць

нават сьметніцамі.

I даводзіцца апасьля

змардаванаму мураўю

трымаць

на уласным гарбе

сумёты зімы.

Каб ня зьмерзнуць.