Солі пуд хоць і зьелі –

Разьвядзе паваротка.

Шлях, як вечнасьць, кароткі

Нешта бавіцца ў Зэльве.

Дрогне конская храпа...

Кропля шусь да каршэні

Не зь легенды жэньшэню,

А з-пад пошапту граба.

Сьцісьне пасам завея

Постаць,

думку,

зямліцу.

Каб хацеў замяніцца,

Дык ніхто не заменіць.

...не вяльможна-вандроўна...

...з гузаком і агрызкам...

...глянь, вякуюць вароны...

...бач, парэшткі харызмы...

Мусіць, зораў музэю

Тут адмовілі ў шыльдзе:

Мех дзіравы пашылі –

Высыпаецца зерне...