На парозе стаім.

Неабходна сьпяшацца.

Адыходжу, як дым,

У камечанай шапцы.

У чужых на віду

Заставацца нягожа.

Не іду на бяду,

А як цень, адыходжу.

Дом пад чыстую здаў,

Бы забіты цьвікамі.

I зьнікаю, як здань,

Непапраўна зьнікаю.

Лепш у пекла жыўцом.

Там пакінеш жахацца.

Хіба гэта жыцьцё?

Від на жыхарства.