Адчыняю студыю любові,

Зачыняю змроку каземат.

Болей не сустрэнуцца абое,

Як зь вясной ня сходзіцца зіма.

Расхінецца воблака над гаем,

Зазьвініць праменьне на слупах.

На траву няўклюднымі нагамі

Не захоча вечар наступаць.

Разьляціцца фарба на палотнах,

I зьляцяцца сэрцы аддалёк,

I такому сьпеўнаму палёту

Пазайздросьцяць пеўчыя палёў.

Адчыняю студыю любові.

З пэндзьлем завіхаецца мастак.

Ён начуе недзе каля Бога,

А сюды сыходзіць па мастах.