Бывай, матуля! Ненадоўга

Цябе пакіне родны сын.

Пайду, каб выканаць свой доўг я,

А ты дажджом сьлязін ня сып!

 

Я веру, маці: не загіну...

Ня трэба ліць каштоўных сьлёз.

У бойцы жорсткай за краіну,

Здабыць ёй мушу лепшы лёс.

 

Ня трэба плакаць, турбавацца,

Ты – лепш – мяне багаславі...

У бойцы з ворагам – прызнацца –

Нямала выльлецца крыві.

 

Маліся, мама, каб Магутны

Мне даў адвагі, новых сіл,

Каб вораг куляю бяспутнай

Мяне дачасна не скасіў.

 

Калі адгрукаюць гарматы,

Вятры разгоняць бітвы дым, –

Вярнуся я да роднай хаты

Яшчэ дужэйшым, маладым.

 

Ня трэба, любая, журыцца,

Застацца дома не заві;

Я мушу сэрцу пакарыцца,

А ты мяне багаславі.

 

Бывай, матуля! Ненадоўга

Цябе пакіне родны сын...

Іду, каб выканаць свой доўг я,

Каб шлях расчысьціць для красы.