Мы з табою браму мінавалі.

Ганак нораў паказаў круты.

Ды для нас зусім не існавалі

Плётак невідомыя драты.

Птушак несьмяротныя забавы.

I кудысь гадзіньнікі імчаць.

Нам з табою час ня трэба бавіць,

Нам з табой яго не прыкмячаць.

Вочы слухаюць, а сэрца чуе.

I шугае музыка душы,

I раса на дубчыку начуе,

Маладзік гайдаецца ў Каўшы.

Мы з табою разарвалі ловы:

Іх прынесла звада, як вада.

Ты такія мне шаптала словы,

Што цяпер памерці не шкада.