О любоў мая, Беларусь!
Над туманным начным стаўком
Пралятае самотная гусь,
Разразаючы люстра крылом...
Уладзімір Караткевіч
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

МОЛАДЗІ

Табе, наша моладзь, ад шчырага сэрца

Мы дорым пачуцьцяў агні.

Твой сьцяг вызваленьня над краем ўзаўецца,

І воляй аквецяцца дні.

 

Ты – нашая сіла і наша надзея!

Магутнымі ўзмахамі крыл

Прагоніш нядолю і шчасьце пасееш,

Расквеціш зарой небасхіл.

 

Жыві-ж і красуйся не радасьць і славу

Свабоднай, васкросшай зямлі!

Жадаю ад сэрца, каб вашыя справы

Прыгожаю кветкай цьвілі.


21.VI.1943 г.  Я. Золак

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 06.07.2009