Па даўняй завядзёнцы

Набраць таемны код –

I памяць стане дзёньнік

Гартаць зь юнацкіх год.

Пялёсткі тых старонак

Ня лётаюць жвавей,

I сам, як нож у тронках,

Амаль заіржавеў.

Ды ў запісах пасьпешных

Відзён забыты дар:

Пры ім цьвікі да плешкі

Заб’е адзін удар.

I ў мускулах успыхне

Жалезны перабор,

Тады бязь лішней пыхі

Шпуляй мяхі за борт.

Пачуеш – не дапетрыш –

Трашчыць сусьветны трут,

Калі ў сардэчных недрах

Гуляе землятрус.

I раптам ручка пекна

За горла возьме – край!

Брысьці мне з раю ў пекла

Ці йсьці празь пекла ў рай?