Рака. Каменьне.

Вады аскома.

Сярод духмені

Паілі коней.

Ці не апошніх

З таго прызыву,

Які ад пожні

Зьвялі за грыву.

Ці не астатніх

У тым калене,

Што мела стацца

Дузе збавеньнем.

Шалела заедзь

На дне сьпякоты.

Каня кілзаюць,

А воды коцяць.

Рака на шалях

Гайдала смагу,

Разьліць сьпяшала

Шырока магній.

Табун ахвочы

Ня трэба перці.

У пырсках вочы,

У пырсках персі.

...Ня перад сконам,

А ўсё ж ня сьпіцца.

Ой, дайце коням

Усмак напіцца.