Прыйшоў дамоў,

Гартай сумленна,

Як стос тамоў,

Альбом сямейны.

У ім – спакой.

Над ім – віхуры.

Усьмех акон

I плач хаўтурны.

А там вось дзед,

Пры ім – кульбака.

А бабка дзе?

Няма ўжо бабкі...

А тут – дзіця,

Яно з калыскі.

Кату няўцям,

Што чорны пыскам.

А вось – жаніх,

Пагонаў лычкі.

А колькі іх,

Пасьля палічым.

А побач зь ім –

На ветры вэлюм,

Як подых зім,

Бо сьцюжна вельмі.

Нарэшце свой

Знайшоў адбітак.

Бярозы ствол

I год забыты.

Такой бяды,

Калі ня зьмеціў...

Сплыло вады,

А зь ёй і сьмецьця.

А лёсаў лес

Стаіць купчаста.

I гэта спрэс –

Народу частка.