Згарэў ушчэнт

Стары бульбоўнік.

А траваў шчэць,

Як скура з бойні.

За блізкі сьвет

За дымам зьніклі

I позьні квет,

I ліст, як выклік.

За дальні лес

Спаўзла дарога,

I ён ледзь-ледзь

Ня торкнуў рогам.

Залез абшар

У плашч здубелы.

Счарнелы твар,

А стане белым.

Ні гуку. Стынь.

Пакоры колер

I разам з тым

Няма пакоры.

Дажджу найперш

Ліхая доля:

Адзін, як перст,

На голым полі.