Пераставім вешкі.

Вылічым гады.

Стынуць галавешкі,

Ды такой бяды.

Стомлены аловак.

Выгнуты абзац.

Буйныя галовы

Проста не абцяць.

Конна мы ляцелі,

Лезьлі праз брады,

Уварваць хацелі

Божай барады.

Нам казалі ў лёце:

«Перш за ўсё – загад!

Добрыя вы хлопцы,

Ды глядзі назад!»

Ай, ня будзем крыўды,

Ведама, лічыць,

Азірацца крыва,

Спадцішка лаўчыць.

Вось паставім кропку

Пад юначы сьвіст.

Божая кароўка,

Сядзь на чысты ліст.

Не жыцьцё – пацешка.

Гора – не бяда.

Уцякае сьцежка –

З кошыка вада.