А пчолы знаюць вульлі

Свае. Сказаў прарок.

Ім не трымацца вуліц

Ні ўздоўж, ні ўпапярок.

Няма пчале дыстанцый,

А ёсьць дзівосны код:

Да родных сьцен дастацца

Празь бездань перашкод.

Ёй крыж нялёгкі несьці,

На лёс не наракаць.

Такім жа чынам дзесьці

Нясе сябе рака.

У кветках валавокіх,

Зь вішнёвай вартай рал

Пазначана валока –

Пчаліны арэал.

Браню з тугога воску

Ня возьме хіжа восьць,

Бо ёсьць у вульлі войска

I маршал войска ёсьць!

Калі ў пашане праца,

Гудзе крылаты род,

I можна не спрачацца,

Што ў нас – наадварот.

I чуецца за гулам

Дакладных спраў расклад,

А плён іх падагуліць

Сьвяточны стол Каляд.

...Духмяны надвячорак

I Апанас Цыхун

У цяжкіх гронах пчолаў

Стаіць, нібы вястун.