Гудам-звонам срэбна-медным
Звоняць звоны на званіцы.
Звоняць звоны ў час дзяньніцы,
Надвячэр’ем ясна-бледным...
Якуб Колас
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

* * *

Гнула, гнула вішаньку, –

Не сагнула:

Легла я пад вішаньку

Дый заснула.

Як прыехаў міленькі –  

Не пачула.

А прыешаў міленькі  

З гарадочку

Не пару кароткую –  

Адну ночку.

Я-ж яго ня бачыла:

Я праспала,

Ці кахае шчыранька  

Не спытала.

Прападзі-ж ты пропадам,

Сон дзявочы!

З-за цябе я выплачу

Кары вочы.


29.I.1942 г.  Я. Золак

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 06.07.2009