Магутны Божа! Ўладар сусьветаў,
Вялізных сонцаў і сэрц малых,
Над Беларусяй ціхай і ветлай
Рассып праменьне Свае хвалы...
Натальля Арсеньнева
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

* * *

Ты прыйдзі, як засьвецяцца зоры

Дыямэнтамі ў высі нябёс.

Сядзем побач з табой, пагаворым

Пра жыцьцё, пра каханьне і лёс.

 

Будзем слухаць пад вэлюмам ночы

Таямнічых істот галасы,

Буду ласкава зорыць у вочы,

Буду песьціць твае валасы.

 

Абніму я цябе і пяшчотна

Пацалункамі ўкрыю чало.

Я забуду аб долі самотнай,

Як адчую каханьня цяпло.

 

Месяц к нам у вакенца загляне,

Усхвалюе пачуцьці, й бяз сну

Я сустрэну ружовае раньне

І яшчэ раз услаўлю вясну.

 

Ты прыйдзі, майго сэрца жаданьне,

Безь цябе болей жыць не магу.

Ты прыйдзі! Я ўсю сілу каханьня

Для цябе аднае берагу.

 

Ты прыйдзі! Няхай сэрца ня плача.

Я сваею цябе назаву.

Ты прыйдзі! Няхай людзі убачаць,

Што шчасьлівы і я наяву.


19.XI.1943 г.  Я. Золак

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 06.07.2009