Эх, дзянёк які харошы!

А паветра – нібы хмель...

Сёньня выпала пароша,

І срабрыцца ўсюды бель.

 

Я іду... А песьня птушкай

Вырываецца з грудзей;

Залатыя сьнегу стужкі

Робяць сэрца маладзей.

 

Эх, дзянёк які харошы!

Навакол іскрыцца бель.

Сёньня выпала пароша,

Разьліла ў паветры хмель.