У садочку дружным хорам

Песьняй цешацца шпакі;

Селі, быццам па згавору,

Упрыгожыўшы узорам

Гольле дрэва і сукі.

 

Не адслухацца, так міла

Засьпявалі на вярбе.

Што за гукі, што за сіла,

Маё сэрца паланіла,

Прыкавала да сябе!

 

Тыя гукі, шчабятаньне –

Дань міжвольная журбе;

Гэта – песьня адцьвітаньня;

Гэта – зь летам разьвітаньне

Чую сёньня на вярбе.