Яшчэ сонца ня ўстала з пасьцелі,

Не прамыла расою вачэй,

А ўжо зь неба дзівосныя трэлі

Раз-па-разу ліюцца званчэй.

 

Ці аматар-музыка ў блакіце

Рассыпае званочкі ў прастор,

Ці то струны – чароўныя ніці,

Ці анёлаў сьпяваючых хор?

 

То на арфы цудоўнае граньне,

Не ігра чарадзеевых рук, –

Гэта ў небе, вітаючы раньне,

Расьпявае шчасьлівы жаўрук.

 

ЖАЎРУК

 

Яшчэ сонца ня ўстала з пасьцелі,

Не прамыла расою вачэй,

А ўжо зь неба дзівосныя трэлі

Раз-па-разу ліюцца званчэй.

 

Ці аматар-музыка ў блакіце

Рассыпае званочкі ў прастор,

Ці то струны – чароўныя ніці,

Ці анёлаў сьпяваючых хор?

 

То на арфы цудоўнае граньне,

Не ігра чарадзеевых рук, –

Гэта ў небе, вітаючы раньне,

Расьпявае шчасьлівы жаўрук.