Вясёлым сонцам сад расквечан;

Пялёсткі сыплюцца, бы сьнег,

Сьпяшаюцца на сход свой, веча,

Пяюць аб ласкавай вясьне.

 

Нібы пялёсткаў завіруха,

Снуюцца й думкі ў галаве;

А я ляжу ў пялёсткаў пуху

На мяккай шоўкавай траве.

 

І так прыемна маім вочам

Сачыць за росквітам вясны,

Якая радасьць мне прарочыць

І навявае крозы-сны.