Сьпіць сяло ў тумане белым,

Зоркі сьвецяць, не мігнуць.

Сьпіць і сэрца анямела,

На душы якаясь муць.

 

Ціха ўсё... Ад краю вёскі

Даляцеў сабачы брэх...

Нікнуць рэха адгалоскі

Каля сьцен і каля стрэх.

 

Ціха зноў... А ў сэрца з болем

Сьлёзы капаюць з вачэй...

Не цягніся, ночка, болей!

Сонца, выблісьні хутчэй!