За лясамі, за лугамі,

За люстранаю ракой

Хтосьці срэбнымі плугамі

Неба зорнае араў.

Ён магутнаю рукою

Падразаў карэньне траў.

 

І на ўзораным палетку

Лемяхом зарніц-заранак,

Заквітнелі зоры-кветкі,

Як валошкі у палях;

Ды застаўся не ўзараным,

Як агрэх той, Млечны Шлях.