Бяроз няма. Адны кіпарысы:  

Быццам хвасты наставілі лісы,  

Лісы зялёныя, незвычайныя,  

Ў горад зайшлі, такія адчайныя.  

І ты са мною зусім як лісіца,  

Сьмех на беленькіх зубках іскрыцца.  

Сьмех такі, што кідае ў дрыжыкі.  

Лісіца. Толькі звычайная. Рыжая.  

Дурнога ваўка да ільду прымарозіла,  

Ды толькі й чакаеш, каб кінуцца ў лозы,  

Навесьці зялёных братоў-кіпарысаў,  

Зялёных лісаў, зялёных лісаў,  

Наставіўшы хвост, сьмяяцца зь нябогі,  

Якому сястра наставіла рогі.