Колькі ж вынесла ты перастрэлак такіх?..  

∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙

Сіні вечар глядзеў празь імглу,  

Наплывалі хмары, і сонца на іх  

Дзіды кідала на зямлю.  

І яны, сіне-белыя, падалі ўніз  

І дымелі сярод пустаты...  

∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙

Быў бліжэй за ўсіх густа-сіні мыс,  

А далей, за ім, быў блакітны мыс,  

А за ім – туманна-жамчужны мыс,  

А на ім – сілуэтам бязважкім – Ты.  

∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙

А на ім – пад стрэламі – Ты.