Ападае лісьцё,  

                        ападае –  

Разарвалі вятры цішыню.

І прыходзіць часіна падумаць.

Пасядзець аднаму ля агню.

Адлятаюць знаёмыя птушкі,

Зарастае туманам прастор.

Я гляджу ў паніжэлае неба,

Падкідаю галінкі ў касьцёр.

І самотны дымок весялее,

Абдымае мяне аж да сьлёз.

Пасьвятлела ў бярэзьніку шэрым –  

Дзядзька ехаў,

                        саломы натрос.