...А ён вершы любіў вечарамі чытаць,

Як у прыску вугольле жывое шукаць,

Каб ізноўку агонь распаліць уначы

І да раніцы потым агонь берагчы,

Быццам вершы ўсю ноч пра каханьне чытаць.

І праходзіла ноч, бы мінаў цэлы век,

І званілі званы за вакном на царкве,

Бы вярталіся ў неба анёлы зь зямлі,

Што ў санэтах, бы ў клетках, самотна жылі,

Покуль іх уначы не знайшоў чалавек...