Месяц заснуў на коміне хаты,  

Кінуў адбіткі на люстра вады.  

Дрэвы густыя ў бліскучых латах,  

Як вартавыя, вартуюць сады.  

Ў цьмянае поле гляджу з-пад далоні,  

Полымя бухае, нібы ў трубу.  

Коні начлегу, ружовыя коні  

Месяца іскры з травою скубуць.  

Добра усім. А мая беласьнежка  

Полем не пройдзе каля лазьняка,  

Не прабяжыць гэтай цёплаю сьцежкай,  

Бульбіну не пакачае ў руках.  

Позіркам ясным мяне не адорыць,  

Поруч з агнём не ляжа ў мурог  

І не папросіць, каб сеў я поруч  

І ад бяды невядомай бярог.  

І не прыкрыюць вачэй яе сонных  

Цёплыя пальцы маёй рукі...  

Вельмі далёкія перагоны.  

Вельмі марудныя цягнікі.