Які разгул шалёным капытом,

А здзекаоў жах, нібы ў сярэднявечы!

І Д'ябал у Суддзі перапытаў:

-Таленавіты? Значыць, небяспечны!

Ці не з жалезнай д'яблавай рукі

Пісьменнікі запісаны ў шпіёны?!

Ужо ляцелі кнігі на шматкі

І граззю пакрываліся імёны.

Ужо вучоны кроў сваю глытаў,

Бяззубы ў сорак, шамкаў па-старэчы.

А Д'ябал у Суддзі перапытаў:

-Не размаўляе? Значыць, небяспечны!

Даносчыкам да твару ліпкі бруд,

Пры дапамозе іхнее брыднечы

Выносіліся словы, як прысуд:

"Таленавіты - значыць, небяспечны"

Паміж травы трагічнай і груддзя

Стаю ў журбе і думаю аб вечным:

Таленавіты - сам сабе суддзя,

А для паскуд - заўсёды небяспечны.