Фея! Ці ж то таямніца?

Ты ў лесе, я ж сіднем у хаце!

Ведай, што варта згадзіцца,

На ўласнае, мілая, шчасьце.

Фея! Ты ж сонечны вецер!

Крылы, блакітныя вочы.

Ня будзе такога на сьвеце,

Каб ты заставалася б змрочнай!

Фея! То ж новае сонца!

Прачніся, бо час сустракаць.

Шчасьце ракою бясконцай,

Усіх нас прыйшло ратаваць.

Фея! Пачуй мае словы!

Хто я? Ды й так, чалавек.

З дыфектамі сэрца і мовы,

І сам незьмястоўны, як зьдзек.

Фея! Пакінь свае крыўды!

Кінь падазорнасьць і жаль.

Сьвет жа прыгожы і (для) мілы!

Празрысты, амаль што крышталь.